Nowa partia, stary biznes

Szewczak-niedziela

Fot. Scusi/Fotolia.com

Nowe ugrupowanie panów: Petru, Balcerowicza i Frasyniuka jeszcze nie powstało, a już właściwie go nie ma. Jeśli w Internecie jest taka skala żartów z tego ugrupowania, to najlepiej świadczy, jak Polacy oceniają perspektywy tego typu stowarzyszenia 

Zamiast nowoczesnaPL są proponowane różne nazwy, np. zaniepokojenibankierzyPL, reanimacjapolitycznauwPL, niedokradzionaPL. To pokazuje odbiór społeczny. Przecież to nie jest środowisko, które wzięło się znikąd. Śmieszne jest mówienie przez p. Ryszarda Petru, że on dzisiaj jest wkurzony na to, co się działo przez ostatnie lata, tak jakby niedawno nie popierał prezydenta Komorowskiego, którego uważał za dobrego polityka.

Nie widziałem też jego wielkiego wzburzenia przez ostatnich 8 lat, nie mówiąc już o kwestiach kredytów frankowych, których był przecież wielkim propagatorem, jego działań na rzecz sektora bankowego. Można powiedzieć, że wygląda to tak, jakby była nowa partia, ale stary biznes do zrobienia. Liberalny kameleon próbuje się przeistoczyć.

Lisy będą pilnować kurnika

Dzisiaj na świecie nie ma już zapotrzebowania na neoliberalizm i to w takim prymitywnym wydaniu, jak to miało miejsce w Polsce. Można też powiedzieć, że to żadna nowa jakość: oni byli – to raczej farbowane lisy, które są w jakimś sensie reprezentacją tego lobby lisiarsko-bankowego w Polsce. Tutaj nie zapowiada się jakaś nowa jakość. W kontekście tego, co wyczyniały prorządowe media w ostatnich tygodniach kampanii wyborczej, można by zapytać, kto stoi za Ryszardem Petru. Mamy tu do czynienia z całym szeregiem postaci. Oczywiście, wszystkim kojarzy się on z Leszkiem Balcerowiczem czy Władysławem Frasyniukiem, czyli z Unią Wolności i Unią Demokratyczną, ale gdzieś tam w tle, daleko można też zauważyć George’a Sorosa, spekulanta finansowego o światowej renomie.

To troszkę tak, jakby zapowiedzieć, że od dzisiaj lisy będą pilnować kurnika. Tak te postulaty brzmią, bo przecież propozycje, że młodzież ma mieć pracę, że edukacja musi być dopasowana do sposobów kształcenia, że ma być mniej biurokracji, że ma być wolność gospodarcza – to ogólniki, którym skutecznie zaprzeczały działania koalicji PO-PSL.

To tak, jakby ze skrzeku, który złożyły żaby z PO, wykluły się kijanki. To jest jakiś pomysł na szalupę ratunkową dla Platformy, a nawet bym powiedział, że na jakąś tratwę, ponieważ całe to przedsięwzięcie jest pewną formą rozpaczy. Widać, że owo środowisko jest zdesperowane, zrozpaczone tym, że nieco ukrócą się zyski banków w Polsce, zwłaszcza tych, które udzieliły gigantycznych kredytów frankowych i wciągnęły w pułapkę ponad pół miliona Polaków z rodzinami.

Gdzie są pieniądze?

Stowarzyszenie Ryszarda Petru nie proponuje nam żadnej nowej jakości. Przecież to, że młodzi Polacy mają przestać wyjeżdżać za granicę masowo, doskonale wiemy i na łamach „Niedzieli” również wielokrotnie o tym mówiliśmy. Nie jest też odkryciem, że młodzi Polacy nie widzą tutaj dla siebie przyszłości. Niestety, środowisko związane z p. Petru skutecznie się do tego przysłużyło. Nie wspomnę już o samym Leszku Balcerowiczu, który – można powiedzieć – jest ojcem tych wyjazdów młodych ludzi w poszukiwaniu nadziei, pracy, spokoju, pewnej normalności, a przede wszystkim – szansy na założenie rodziny, na godziwą pracę.

Ryszard Petru był kimś w rodzaju bajkopisarza, opowiadającego nam przez ostatnie lata o Zielonej Wyspie, o fantastycznym rozwoju, o tym, jak banki wychodzą wszystkim naprzeciw, jak one o nas dbają itd. Widać, że ten model gospodarczy polega na wykorzystywaniu taniej siły roboczej i zadłużaniu Polaków absolutnie ponad ich możliwości. Tu Ryszard Petru nie chce podjąć tematu, skąd się wziął ten prawie bilion złotych długu publicznego i prawie 400 miliardów dolarów długu zagranicznego.

Ten dług ma jakichś ojców, więc skoro ci panowie są tak nowocześni, to powinni nam wyjaśnić, kto na pokolenia zadłużył Polaków i gdzie są te pieniądze, bo majątek został wyprzedany totalnie; wartościowego majątku zostało właściwie tylko kilka procent, długi są horrendalne, młodzi wyemigrowali, a starszym brakuje na lekarstwa, bo emerytury są tak nędzne, że bez dodatkowej pracy i pomocy rodziny starszym osobom, zwłaszcza w dużych miastach, jest ciężko przeżyć.

Janusz Szewczak, główny ekonomista Kasy Krajowej Skok

źródło: Nowa partia, stary biznes, niedziela.pl 2015.06.16

Reklamy

Jedna myśl nt. „Nowa partia, stary biznes

  1. REWOLUCJA! Tylko siłą te nędzne polityczne obślizgłe draństwo można odciągnąć od koryta,Świnia ma zawsze różowe ryło!

Możliwość komentowania jest wyłączona.